… dus het verlanglijstje ligt al klaar:
Even goed lezen Sinterklaas: dit zijn de nummers van doosjes Playmobil die Wolf (5) graag wil hebben. Hij hoeft niet alles te hebben, want het is ook gelijk een lijstje voor zijn verjaardag, zegt hij (dat is 31 december). Zullen we fifty-fifty doen?
Wat gebeurt er op het world wide web op het gebied van werk, ouderschap & emancipatie? De beste links van de afgelopen weken:
Simavi: estafette voor wereldmoeders, actie tegen moedersterfte wereldwijd
Sarah Palin spreekt ‘namens alle moeders’ en feministen in Amerika protesteren: http://sarahdoesntspeakforme.com/
Fun en soms ook gewoon handige weetjes: Rookie moms, more fun than wiping someone’s tushy
Scherpe columns, ‘krachtvoer voor vrouwen’: tijdschrift Lover
En tot slot: tegen de saaie lunchtrommel, www.anotherlunch.com
Door Michelle
Ik hou niet zo van die stereotype metafoor van de moeder die alle ballen in de lucht moet houden. Zo moeilijk vind ik het namelijk niet. Een goede balans in werk en privé vinden, niet altijd het gevoel hebben van rennen vliegen vallen opstaan en weer doorgaan, dat is heel goed mogelijk. Maar iedereen kan wel eens wat tips gebruiken, toch? Dus: drie tips om het jezelf makkelijker te maken.
(c) illustratie: Ruben L. Oppenheimer, nrc.next
Het mag: eicellen voor jezelf invriezen, bijvoorbeeld omdat je nog geen man gevonden hebt op je 35e. Tenminste, als het aan de gynaecologen ligt. De reden: er zijn niet genoeg redenen om het níet te mogen/kunnen doen. Als je wel eicellen mag invriezen omdat je door kanker je vruchtbaarheid zou verliezen, dan mag je ze ook invriezen omdat je door ouderdom je vruchtbaarheid dreigt te verliezen. De medische risico’s zijn beperkt.
De gynaecologen voorzien ook in het commentaar dat zij nu ‘aanmoedigen’ tot uitstel van ouderschap, terwijl zij daar de laatste jaren juist de alarmbel over luidden. Lees verder »
Geschreven door Josine
Sinds ik moeder ben, krijg ik van mijn eigen moeder op Moederdag een klein cadeautje. Dit jaar heeft ze me een fancy boek gegeven getiteld: strategisch onderhandelen voor vrouwen. Laatst heb ik dit boekje, weinig tekst en veel opmaak, in een avondje uitgelezen. De belangrijkste les: je moet vragen wat je wilt hebben. Volgens de schrijfsters van dit boekje doen vrouwen dat niet en mannen wel, en komt dat onder andere doordat vrouwen geleerd hebben dat “meisjes die vragen worden overgeslagen” en meer gericht zijn op de relatie dan op het eigenbelang. Ik wil dat graag in het midden laten, maar vertellen wat het boekje voor mij heeft gedaan.
Geschreven door Josine
Zaterdagavond. Het is stil boven. Teun (3) en Gijs (0, bijna 1) zijn in dromenland. Eindelijk tijd voor mijzelf. Het was een drukke dag vandaag, dus ik ben er wel aan toe. Wat ik zoal gedaan heb? Ik was vroeg wakker (lang leve de televisie en Nederland 3), heb de kinderen aangekleed (Teun: nee geen kleren aan, ik wil in mijn pyjama blijven), boterhammen gesmeerd (even geduld Gijs!), poepluiers verschoond en poeppotjes geleegd, gewassen (er komt geen einde aan de berg), opgelet (niet spelen met de klapdeuren, pas op de oven is heet, nee Gijs niet de trap op klimmen), twee ruziënde heren uit elkaar gehaald (Teun: nee Gijs, dat is niet voor baby’s (het betrof een duplo-auto waar Teun mee wilde spelen) en dat is mijn bobbycar – met een huilende Gijs als gevolg), ik ben op verjaardagsbezoek geweest bij het eenjarige zoontje van een vriendin, waar we te weinig tijd hadden om met elkaar te praten aangezien je met vier kinderen wel steeds moet blijven opletten, ik heb eten gekookt, opgeruimd (gelukkig wel met hulp), de kinderen uitgekleed (Teun: nee geen pyjama, ik wil in mijn t-shirt slapen) en de zaterdagkranten gelezen, waarin je dan ziet staan dat kinderen je ongelukkig maken.
Hoezo, ongelukkig? Ik ben helemaal niet ongelukkig! Oh, er staat dat je dat zelf niet door hebt. Vandaar, ik ben dus ongelukkig terwijl ik dat zelf niet weet. Tja, hoe moet je daar nou op reageren, als je net bovenstaande dag hebt meegemaakt? Lees verder »
Hoofdartikel van NRC Wetenschap dit weekend: kinderen maken niet gelukkiger. Ouders van jonge kinderen zijn minder gelukkig dan leeftijdgenoten zonder kinderen. Dat is al lang bekend, maar ouders willen het maar niet geloven. Aldus de stand van zaken van de laatste jaren onderzoek. Nu ga ik niet zeggen dat het niet waar is, maar toch wel een paar grote vraagtekens plaatsen bij het artikel.
? In NRC wordt gesuggereerd dat mensen verwachten dat kinderen gelukkig maken. Maar dát is niet onderzocht. Ik verwacht helemaal niet dat kinderen je altijd en alleen maar gelukkig maken, ik zou ook nooit een ongelukkige vriendin maar eens adviseren om dan maar een kind te nemen.
Heb jij op 4 september een mooie ronde, zwangere buik? Doe dan mee aan deze unieke en ludieke actie tegen moedersterfte wereldwijd: een record bolle buiken op de foto in Breda.
Recordpoging zwangere vrouwen op de foto
Het fotomoment zal op 4 september om 13 uur plaatsvinden in park Valkenberg in Breda. Zwangere vrouwen die deel willen nemen aan de recordpoging kunnen zich aanmelden door een mail te sturen naar mb.hilhorst@breda.nl.Fotografe MeRy (Melanie Rijkers) gaat op 4 september zoveel mogelijk zwangere vrouwen op één foto vastleggen. De recordpoging is een initiatief van Simavi, een hulporganisatie die aandacht wil creëren voor het vijfde millenniumdoel; minder vrouwensterfte als gevolg van zwangerschap in 2015.
‘Hoe was het op school?’
‘Saai. Ik moest allemaal moeilijke dingen doen en ik wilde spelen.’ (Hij is 5 en zit in groep 2.)
‘Wat moest je doen dan?’
‘Gezichtjes erbij tekenen. Het moeten 4 gezichtjes zijn. Als er 0 gezichtjes staan, moet je er 4 tekenen. Als er 3 gezichtjes staan, moet je er 1 tekenen. Als er 2 gezichtjes staan, moet je er 2 tekenen. En dan moet je de cijfers er ook nog bijschrijven. Dat is moeilijk en de andere kinderen mochten kiezen en ik wilde dat ook.’
‘Ja, maar je bent toch een knappe jongen. Je zit nu in groep 2.’
‘Maar ik wil helemaal niet knap zijn!’
‘Oh. Oké.’ (Vandaag in nrc.next: ‘Elk kind is een project dat móét slagen’)
